آیا رضایت طرفین بدون صیغه در عقد موقت کفایت می کند؟

آن چه از نظر اسلام سبب محرم شدن زن و مرد مى‏شود، اجراى عقد ازدواج است و فقط رضایت قلبى کافى نیست اگر چه علاوه بر اجراى صیغه عقد، رضایت قلبى باید باشد و بدون رضایت، عقد باطل است. باید در صورت امکان صیغه به زبان عربى اجرا شود. اگر مرد و زن نتوانند صیغه را به عربى صحیح بخوانند، به هر لفظى (مثلاً فارسى) که صیغه را بخوانند صحیح است ، اما باید لفظى بگویند که معنى «زوَّجْتُ و قبلتُ» را بفهماند.(1)
اما دلیل لزوم اجراى عقد و عدم کفایت رضایت آن است که اوّلاً با اجراى عقد، ازدواج با زنا متمایز مى‏شود. در زنا معمولاً رضایت قلبى بین طرفین وجوددارد.
ثانیاً چون ازدواج یک پیمان مهم اجتماعى محسوب میشود (که با تحقق آن آثار و نتایج و تعهداتى بر آن مترتب است مانند ارث، نفقه و فرزند) بدیهى است که با به کار بردن لفظ و اجراى عقد در مراسم رسمى، ابهام باقى نمى‏ماند و به راحتى کسى نمى‏تواند ازدواج را منکر شود. از نظر روانى نیز اجراى عقد، اطمینان قلبى زوجین را بیشتر و نسبت به انجام تعهدات راسخ‏تر مى‏سازد. چون طبق موازین دینى عمل نموده‏اند، به ازدواج نوعى تقدس بخشیده مى‏شود و در انسان، التزام به دستورهاى دینى را تقویت مى‏کند.
---------------------------------------------------------------------------------
پاورقی:
1. توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 383.

ارسال شده در پرسش و پاسخ ها | نسخه قابل چاپ | نظر جدید | ارسال page به دیگری | 1456 بار نمایش

بي نام (بررسی نشده) | 7/7/1387

آیا بیان کردن احکام خداوند جرم است
ما مسلمانان برای نماز مسجد میسازیم امر به معروف و نهی از منکر میکنیم جوانان را ترغیب به ازدواج میکنیم جهاد را لازم میدانیم و احکام خداوند را محکم میدانیم و برای آنها تبلیغ میکنیم
ولی به عقد موقت که میرسد فقط احکام آن را میگوییم و کاری برای ترویج این سنت نمیکنیم و جالب اینجاست از آن زیاد دفاع نمی کنیم (من در این حکم خداوند دچار شک شده ام)
سئوال من این است که آیا در این حکم خداوند شک وجود دارد و علما نمیدانند چگونه آن را حذف کنند یا اینکه چون جامعه آن را نمی پذیرد به دنبال حذف آن هستند و آیا ممکن است برای جهاد و نماز و ازدواج دائم تبلیغ کرد و به دستور خداوند نباید در این مورد تبلیغ کرد یا اینکه بقیه احکام مهمتر بوده و لازم است ولی این حکم خداوند کم اعتبار بوده و نباید همه گیر شود ؟
من یک حدیث از امامان شنیدم که اصحاب خود را تشویق به این کار میکردند ممکن است این حکم الهی برای آن زمان بوده باشد و در زمان ما باید مسکوت باشد ( یا اینکه جعلی است)؟
آیا علما به دنبال این هستند که با ترویج ندادن این حکم الهی زمینه های گناه در مردم و ناکافی بودن دین و ظهور امام عصر را محیا کنند ؟
آیا علما در این حکم الهی با هم اختلاف دارند و به دلیل اتحاد مسلمانان از آن دفاع نمیکنند و آن را ترویج نمیدهند و به جواب سئوالات اکتفا میکنند ؟
و آیا این حکم الهی همان نقطه ضعف اسلام است و علما ترس در ترویج آن و فرو ماندن در عواقب آن را دارند؟
آیا ممکن است با واضح شدن و ترویج این سنت الهی دین اسلام نابود شود؟
آیاممکن است کسانی بعد از پیغمبر این قسمت را بطور ریشه ای در اسلام قرار داده باشند؟ ( همان کسانی که قرآن را جمع آوری کرده اند)
من شخصا نه با دین مشکلی دارم و نه با اسلام ولی با توجه به مخفی کاری که در این حکم می بینم و اینکه این فقط در حد یک حکم باقی مانده و کسی در توسعه و ترویج آن کوشا نیست و با توجه به اینکه با سئوال کردن در مورد این حکم اصحاب فن راه حل عقد دائم را مطرح میکنند و میخواهند به طریقی آن را توجیه کنند در مورد این حکم الهی به شک افتاده ام ( برای اینکه شبه ای ایجاد نشود لازم میدانم بگویم اینجانب متاهل بوده و هیچ نیازی به عقد موقت ندارم و از زندگی خود نیز کاملا راضی هستم)