باید دانشمندترین آن‏ها نسبت به قلمرو مأموریتش یعنى نظام تشریع باشد، و موسى چنین بود اما قلمرو مأموریت دوست عالمش (حضرت خضر) قلمرو جداگانه‏اى بود که ارتباطى به عالم تشریع نداشت. به بیان دیگر: حضرت خضر عالِم و آگاه از اسرارى بود که دعوت نبوّت بر آن متکى نبود. آن چه حضرت خضر مى‏دانست، ارتباطى به مقام نبوّت نداشت تا لازمه چنین علمى این باشد که از پیامبران اولوالعزم باشد، چون پیامبر اولوالعزم بودن مستلزم آوردن شریعت جدید است، اما ایشان فقط یک سرى علوم باطنى داشته‏اند.(3)
----------------------------------------------------------------------------------------------------
پى نوشت‏ها:
1. کهف (18)، آیه 65.
2. اصول کافى، ج 1، باب انّ الائمة بمن یشبهون فى من مضى.
3. برگرفته از تفسیر نمونه، ج 12، ذیل آیات 65 به بعد سوره کهف.